ଜଣାପଡିଲା ଆମେରିକାର ଦୋ ମୁହାଁ ନୀତି! ଭାରତ ରୁଷ ଠାରୁ ତେଲ କିଣିଲେ ଅପରାଧ, ଆମେରିକା କିଣିଲେ ଆବଶ୍ୟକତା!
ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ : ରୁଷ-ୟୁକ୍ରେନ୍ ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଆମେରିକା ଓ ତାହାର ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ସହଯୋଗୀମାନେ ରୁଷର ଶକ୍ତି ରପ୍ତାନିରୁ ଆୟକୁ ସୀମିତ କରିବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ କଟକଣା ଲଗାଇଥିଲେ। ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ଭାରତର ରୁଷୀୟ ଅଶୋଧିତ ତେଲ ଆମଦାନିକୁ ନେଇ ୱାଶିଂଟନ୍ ଚାପ ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିଲା ଏବଂ ଅତିରିକ୍ତ ଶୁଳ୍କର ଧମକ ମଧ୍ୟ ଦେଇଥିଲା।କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଆମେରିକା ନିଜେ ଡିଜେଲ ମୂଲ୍ୟ ବୃଦ୍ଧିର ଚାପରେ ପଡ଼ିଲା, ସେତେବେଳେ ରୁଷରୁ ଡିଜେଲ ଯୋଗାଣ ପାଇଁ ରାସ୍ତା ଖୋଲିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା। ଅକ୍ଟୋବର ୯ରେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପ ରୁଷରୁ ୩ ଲକ୍ଷ ଟନ୍ରୁ ଅଧିକ ଡିଜେଲ ଯୋଗାଣ ସମ୍ପର୍କରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ଏହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଆମେରିକା ଓ ବିଶ୍ୱ ବଜାରରେ ଇନ୍ଧନ ଯୋଗାଣ ବଢ଼ାଇ ମୂଲ୍ୟ ହ୍ରାସ କରିବା।ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି, ଆମେରିକାର ନିଜସ୍ୱ ଆର୍ଥିକ ଆବଶ୍ୟକତା ଯଦି ରୁଷଠାରୁ ଇନ୍ଧନ କିଣିବାକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତ କରିପାରେ, ତେବେ ଭାରତର ଶକ୍ତି ସୁରକ୍ଷାକୁ କାହିଁକି ସମାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖାଯିବ ନାହିଁ?
ଶକ୍ତି ସୁରକ୍ଷା ଭାରତର ମଧ୍ୟ ଅଧିକାର
ଭାରତ ଏକ ବୃହତ୍ ଜନସଂଖ୍ୟା ବିଶିଷ୍ଟ ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶ। ଏଠାରେ ଇନ୍ଧନର ମୂଲ୍ୟ ପରିବହନ, କୃଷି, ଶିଳ୍ପ ଓ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନଯାପନ ଖର୍ଚ୍ଚକୁ ସିଧାସଳଖ ପ୍ରଭାବିତ କରେ। ତେଣୁ ଉପଯୁକ୍ତ ମୂଲ୍ୟରେ ତେଲ କିଣିବା ଭାରତର ଏକ ଆର୍ଥିକ ଆବଶ୍ୟକତା।ରୁଷଠାରୁ ରିହାତି ଦରରେ ତେଲ ମିଳିଲେ ଭାରତ ନିଜର ଆମଦାନି ଖର୍ଚ୍ଚ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବ। ଏହା ସହିତ ଗୋଟିଏ ଦେଶ ଉପରେ ଅତ୍ୟଧିକ ନିର୍ଭରଶୀଳ ନ ହୋଇ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରୁ ତେଲ କିଣିବା ଦ୍ୱାରା ଯୋଗାଣର ସ୍ଥିରତା ମଧ୍ୟ ବଢ଼ିପାରିବ।ଯଦି ଆମେରିକା ନିଜର ଗ୍ରାହକ, କୃଷକ ଓ ବ୍ୟବସାୟୀଙ୍କ ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ଆଗରେ ରଖି ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇପାରେ, ତେବେ ଭାରତ ମଧ୍ୟ ନିଜ ନାଗରିକଙ୍କ ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦେବାର ଅଧିକାର ରଖେ। ଶକ୍ତି ସୁରକ୍ଷା କେବଳ ଆମେରିକାର ଅଧିକାର ନୁହେଁ।
କଟକଣାର ମାନଦଣ୍ଡ କାହା ପାଇଁ?
ଆମେରିକାର ଯୁକ୍ତି ହେଉଛି, ରୁଷର ତେଲ ଆୟକୁ ସୀମିତ କରିବା ଦ୍ୱାରା ୟୁକ୍ରେନ୍ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ରୁଷର ଆର୍ଥିକ କ୍ଷମତାକୁ ଦୁର୍ବଳ କରାଯାଇପାରିବ। ଏହି ଯୁକ୍ତିରେ ଯଦି ନୈତିକତା ରହିଛି, ତେବେ ନିଜର ଘରୋଇ ଇନ୍ଧନ ମୂଲ୍ୟ ଚାପରେ ସେହି ନୀତିକୁ କୋହଳ କରିବା ନିଷ୍ପତ୍ତିର ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଆବଶ୍ୟକ।ଏଠାରେ ମନେ ରଖିବା ଦରକାର ଯେ ଭାରତର ରୁଷୀୟ ଅଶୋଧିତ ତେଲ ଆମଦାନି ଏବଂ ଆମେରିକାର ରୁଷୀୟ ଡିଜେଲ ଯୋଗାଣ ଚୁକ୍ତି ଏକା ପ୍ରକାରର କାରବାର ନୁହେଁ। ତଥାପି, ଉଭୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରୁଷର ଶକ୍ତି ରପ୍ତାନିରୁ ଆୟ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି। ତେଣୁ ନିଜର ଆବଶ୍ୟକତା ପାଇଁ ଆମେରିକା ଯେଉଁ ଛାଡ଼ ପାଉଛି, ଅନ୍ୟ ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ସେହି ସୁଯୋଗରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିବା କେତେ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ?
ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ଦ୍ୱୈତ ମାନଦଣ୍ଡ ପାଇଁ ବଢୁଛି ଚାପ
ବିଶ୍ୱ ରାଜନୀତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେଶମାନେ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ଅନ୍ୟ ଦେଶ ଉପରେ ଚାପ ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ଉପକରଣ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରିଥାନ୍ତି। ଆମେରିକାର ଏହି ଆଭିମୁଖ୍ୟ ଭାରତ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ବାର୍ତ୍ତା ଦେଉଛି—ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସମ୍ପର୍କରେ କେବଳ ନୈତିକ ଯୁକ୍ତି ନୁହେଁ, ଆର୍ଥିକ ଓ ରାଜନୈତିକ ସ୍ୱାର୍ଥ ମଧ୍ୟ ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ।ଯେଉଁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଜ ଦେଶର ମୂଲ୍ୟବୃଦ୍ଧି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ଉଚିତ, ସେହି ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ଅନ୍ୟ ଦେଶର ଅର୍ଥନୈତିକ ସ୍ୱାଧୀନତା ବିରୋଧରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦ୍ୱୈତ ମାନଦଣ୍ଡର ଅଭିଯୋଗକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରେ।ଆମେରିକାର ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ କେବଳ ଏକ ଇନ୍ଧନ ବାଣିଜ୍ୟ ଚୁକ୍ତି ଭାବେ ଦେଖିବା ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ଏହା ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ କଟକଣାର ବିଶ୍ୱସନୀୟତା, ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସ୍ୱାର୍ଥ ଓ ବିଶ୍ୱ ରାଜନୀତିର ନୈତିକତା ସମ୍ପର୍କରେ ଗଭୀର ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଉଛି।ଭାରତ ନିଜର ବୈଦେଶିକ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବାବେଳେ କୌଣସି ଦେଶର ଚାପରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ନିଜର ଶକ୍ତି ସୁରକ୍ଷା, ଅର୍ଥନୈତିକ ସ୍ଥିରତା ଓ ଜାତୀୟ ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ଆଧାର କରି ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବା ଉଚିତ। ସେହି ସମୟରେ ରୁଷ-ୟୁକ୍ରେନ୍ ଯୁଦ୍ଧର ମାନବୀୟ ପରିଣାମକୁ ମଧ୍ୟ ଅଣଦେଖା କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ।ନିୟମ ଯଦି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ ନୁହେଁ, ତେବେ ତାହା ନ୍ୟାୟ ନୁହେଁ—ଶକ୍ତିର ପ୍ରଦର୍ଶନ ମାତ୍ର। ଆମେରିକା ଯଦି ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ରୁଷରୁ ଇନ୍ଧନ କିଣିବାର ସୁଯୋଗ ନେଇପାରେ, ତେବେ ଭାରତର ଶକ୍ତି ସୁରକ୍ଷାକୁ ମଧ୍ୟ ସେହି ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ମାନଦଣ୍ଡରେ ବିଚାର କରିବା ଦରକାର। ଏହା ହିଁ ପ୍ରକୃତ ରଣନୈତିକ ସ୍ୱାଧୀନତା ଓ ସମାନତାଭିତ୍ତିକ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସମ୍ପର୍କର ମୂଳ ଆଧାର।
